Jako sio­stry za­kon­ne bez ha­bi­tu je­steśmy m.in.:

  • wy­cho­waw­czyniami
  • pie­lę­gniar­kami
  • ku­char­kami
  • o­pie­kun­ka­mi cho­rych
  • ka­te­chet­kami
  • sprzą­tacz­kami
  • or­ga­nist­kami
  • na­uczy­ciel­kami
  • mi­sjo­nar­kami
  • księ­go­wy­mi
  • za­kry­stian­kami
  • pra­cow­ni­kami na­uko­wy­mi
  • se­kretar­kami
  • mu­zy­ka­mi
  • dy­rek­tor­ka­mi
  • o­grod­nicz­ka­mi
  • przed­szko­lan­kami

Mo­że­my po­dej­mować każdą pracę z in­ten­cją wy­na­gradzania Panu Bogu za grze­chy swoje i świa­ta. Ze wzglę­du na pracę za­wo­dową je­steśmy o­bec­ne w róż­nych śro­dowi­skach, tam gdzie po­sy­ła nas Bóg.

 

 

Współ­cze­sne wy­zwa­nia Zgro­ma­dze­nie ro­ze­zna­je przy­glą­da­jąc się ak­tu­al­nym „zna­kom czasu”, mo­dląc się i po­dej­mu­jąc de­cy­zje co do dal­szych dzia­łań a­po­stol­skich. Na­czel­ną za­sadą jest za­cho­wanie, po­głę­bia­nie i roz­wi­ja­nie szcze­gól­nego cha­ry­zmatu Zgro­ma­dze­nia, także w kon­tek­ście no­wych wy­zwań i zadań a­po­stol­skich po­dej­mowa­nych w zmie­nia­ją­cych się wa­run­kach.

Od­po­wie­dzią Zgro­ma­dze­nia na dzi­siej­sze po­trze­by, „znaki czasu” są dzie­ła:

  • Przedsz­ko­le im. bł. Ho­nora­ta Koź­miń­skie­go w Lu­bli­nie (ul. Zbo­żowa 75, strona internetowa), spra­wu­ją­ce o­pie­kę na dzieć­mi o­kre­su przed­szkol­nego. Od­by­wa się tu rów­nież sys­te­ma­tycz­na for­ma­cja du­cho­wa dzie­ci po­przez ka­te­chezy, po­ga­dan­ki i u­dział (wraz z ro­dzi­ca­mi) w u­ro­czy­sto­ściach ko­ściel­nych. Kon­sul­ta­cje in­dy­widu­al­ne wy­cho­waw­czyń i sio­stry ka­te­chet­ki z ro­dzi­ca­mi wspie­ra­ją ich wy­sił­ki wy­cho­waw­cze.
  • Dom dla Ch­łop­ców im. Św. Sta­ni­sława Kost­ki w Czę­sto­chowie (ul. Bpa T. Ku­bi­ny 2/4; tel. 34 324 70 08). To Spe­cjal­ny Ośro­dek Wy­cho­waw­czy dla dzie­ci z u­po­śle­dzeniem w stop­niu lek­kim i u­miar­ko­wanym, po­chodzą­cych czę­sto ze śro­dowisk pa­to­logicz­nych. Pro­wa­dzona jest w nim fa­cho­wa o­pie­ka wy­cho­waw­cza przy­go­towu­ją­ca wy­cho­wan­ków do u­sa­mo­dziel­nienia się. Ważną rolę od­gry­wa tu rów­nież for­ma­cja du­cho­wa. Dzie­ci są przy­go­towywa­ne do sa­kramen­tów św. i u­czest­ni­czą w życiu li­tur­gicz­nym Ko­ścioła, po­przez o­bec­ność w nie­dziel­nej Mszy św., wspól­no­towej mo­dlitwie i róż­nych na­bo­żeństwach. Wszyst­kie wy­sił­ki for­ma­cyj­ne mają na celu le­czenie zra­nień wy­cho­wan­ków z o­kre­su wcze­snego dzie­ciństwa, u­ka­zy­wanie ich god­no­ści oraz wspie­ra­nie w nauce i wy­bo­rze dobra. Pa­trząc z per­spek­ty­wy re­ali­zacji cha­ry­zmatu Zgro­ma­dze­nia, jest to bar­dzo mo­zol­ne przy­wra­canie dzie­ciom pięk­na Bo­że­go Obli­cza w ich du­szach.
  • Dom Ak­to­ra We­tera­na Scen Pol­skich w Sko­li­mowie (ul. Pu­ła­skie­go 6; strona internetowa) i Ośro­dek Opie­kuń­czo-Pie­lę­gna­cyj­ny „Pokój i Dobro” w Otwoc­ku (ul. Że­rom­skiego 23), to dzie­ła Zgro­ma­dze­nia skie­ro­wa­ne ku lu­dziom w po­de­szłym wieku, bywa że po­zosta­wionym przez naj­bliż­szych. W o­bec­nych cza­sach na­si­la się pro­blem o­pie­ki nad ludź­mi star­szy­mi, z po­waż­ny­mi cho­roba­mi, nie­jed­no­krot­nie po­trze­bu­ją­cy­mi o­pie­ki pa­liatyw­nej w o­stat­nim o­kre­sie ich życia. Nowe prądy po­pie­ra­ją­ce eu­ta­nazję, zmie­rza­ją do tego, aby wy­eli­mino­wać takie osoby z życia ro­dzinnego i spo­łecz­nego, gdyż nie przy­no­szą ko­rzy­ści e­ko­nomicz­nych, są u­ciąż­liwe i ab­sor­bu­ją­ce. Ofiar­na praca sióstr i per­so­nelu świec­kiego w tych o­środ­kach, po­łą­czona z tro­ską o po­jed­na­nie się cho­rych z Bo­giem i przy­go­towa­nie do do­brej śmier­ci to kon­kret­na od­powiedź na dzi­siej­sze „znaki czasu” w tej dzie­dzinie. Tu jest re­ali­zo­wany cha­ry­zmat wy­na­gradzania, za­rów­no w prze­strzeni na­prawy re­la­cji pen­sjo­na­riu­szy z ich bli­skimi oraz na płasz­czyź­nie ich o­sobi­ste­go na­wró­ce­nia, prze­mia­ny du­cho­wej, po­wie­rzenia swego życia Bogu.

Zgro­ma­dze­nie po­dej­mu­je także inne formy dzia­łal­no­ści a­po­stol­skiej, które są re­ali­zo­wane przez mniej­sze wspól­no­ty oraz pracę in­dy­widu­al­ną sióstr. Są to na­stę­pu­ją­ce prace:

  • ka­te­chetycz­na w szko­łach róż­ne­go typu
  • pie­lę­gniar­ska w szpi­tal­nic­twie
  • na­uko­wa i ad­mi­nistracyj­na na u­czel­ni
  • mi­syj­na w Oren­bur­gu (Rosja)
  • w Domu re­ko­lek­cyj­nym OO. Pa­sjo­ni­stów w Mo­na­chium
  • w Nun­cja­turze a­po­stol­skiej w Ber­li­nie
  • w Domu no­wi­cjac­kim OO. Pau­li­nów w Le­śnio­we
  • w pa­rafiach, tro­ska o szaty li­tur­gicz­ne
  • o­pie­ka nad e­mery­to­wa­nymi ar­cy­bi­sku­pami (Olsz­tyn i Gnie­zno)
  • wspie­ra­nie ro­dzin w trud­nych sy­tu­acjach, pomoc u­bo­gim (w tym m.in. co­dzien­ne bez­płat­ne wy­da­wanie po­sił­ków naj­uboż­szym) itp., zgod­nie z po­trze­ba­mi śro­dowiska, w któ­rym sio­stry a­po­stołu­ją

Zgro­ma­dze­nie nasze po­nad­to or­ga­ni­zu­je i pro­wa­dzi:

  • wspól­no­towe i in­dy­widu­al­ne dni sku­pie­nia i re­ko­lek­cje dla mło­dzie­ży
  • wa­kacyj­ne wy­jaz­dy z mło­dzie­żą
  • a­po­stol­ski u­dział w pie­szych piel­grzym­kach,
  • in­dy­widu­al­ne kon­tak­ty z o­soba­mi świec­kimi, or­ga­ni­zu­je
  • Nie­dziele Obli­czańskie w pa­rafiach

Każda z tych form a­po­stol­stwa może być także o­ka­zją do wspól­ne­go prze­ży­wa­nia mo­dlitw i na­bo­żeństw do Obli­cza Bo­że­go w duchu mi­ło­ści wy­na­gradzają­cej.

Dziś, po 125 la­tach ist­nie­nia Zgro­ma­dze­nia WNO, ak­tu­al­ne są wszyst­kie we­zwa­nia Za­ło­ży­cie­li sióstr ob­li­cza­nek do mi­ło­wa­nia Zba­wi­cie­la w ta­jem­ni­cy Jego Bo­le­snego Obli­cza znie­wa­żo­nego grze­chem czło­wie­ka i do wy­na­gradzania. Kon­tem­pla­cja Obli­cza Ch­ry­stu­sa, do któ­rej wzy­wał i za­chę­cał bł. Jan Paweł II — w kon­tek­ście wiel­kiego Ju­bi­le­uszu Od­ku­pie­nia Roku 2000 — po­zosta­je za­wsze dla sióstr ob­li­cza­nek prio­ry­te­tem ich co­dzien­nego życia.

s. Angelika Kulikowska WNO

Go to top