Nie miej­my in­nych tę­sk­not, in­nych pra­gnień, in­nych przy­jem­no­ści i ra­do­ści o­prócz Stwór­cy i Od­ku­pi­cie­la, i Zba­wi­cie­la na­sze­go, je­dy­nego praw­dzi­we­go Boga, który jest peł­nią dobra, wszel­kim do­brem, całym do­brem, praw­dzi­wym i naj­wyż­szym do­brem, który sam jeden jest dobry...*

 

W duchu mo­dli­twy, u­bó­stwa i po­kory po­dej­mu­jemy re­ali­zację Je­zu­so­wych (e­wan­gelicz­nych) rad czy­sto­ści, u­bó­stwa i po­słu­szeń­stwa, aby:

  • strzec swego serca, bo wszel­kie zło i grze­chy z serca po­chodzą ( Mt 15, 18),
  • mi­ło­wać nie­przy­ja­ciół i do­brze czy­nić tym, któ­rzy nas nie­na­widzą (Mk 5, 44; Łk 6, 27),
  • wy­rzec się sie­bie sa­mych, aby po­dej­mować służ­bę z mi­ło­ści (Mt 16, 24; Łk 9, 23).

Od św. Fran­cisz­ka z Asyżu, u­czy­my się kon­kret­nych spo­sobów na­ślado­wania Ch­ry­stu­sa wy­na­gradzają­ce­go Bogu Ojcu wszel­ki grzech, który od­rzu­ca Jego od­wiecz­ną Mi­łość. Od­po­wia­dając na przej­mu­ją­ce we­zwa­nie Fran­cisz­ka, że Mi­łość nie jest ko­cha­na sta­ramy się po­dej­mować po­ku­tę za wła­sne grze­chy, oraz u­wiel­biać i dzię­ko­wać za wszel­kie dary Bożej Mi­ło­ści ob­ja­wione w hi­sto­rii zba­wie­nia. Czy­ni­my to na dro­gach wska­zanych nam przez św. Fran­cisz­ka za­patrzo­ne­go w Obli­cze Je­zu­sa:

WCIELENIE – uczy nas kon­tem­pla­cji Obli­cza Boga, który dał i daje nam wszyst­kim całe ciało, całą duszę i całe życie* w Je­zu­sie ob­ja­wiając swą od­wiecz­ną mi­łość ku czło­wie­kowi,

KRZYŻ – uczy nas mi­ło­ści wy­na­gradzają­cej Obli­czu Boga – Czło­wie­ka, który nas stwo­rzył, od­ku­pił i zba­wił tylko ze swego mi­ło­sier­dzia, i przez swoją krzyż i krew, i śmierć ze­chciał nas wy­ku­pić z nie­wo­li,*

EUCHARYSTIA – uczy nas ad­o­racji Obli­cza Boga, który tak się uniża, że dla na­sze­go zba­wie­nia u­kry­wa się pod nie­po­zor­na po­sta­cią chle­ba* i od­da­je się nam cały i bez resz­ty.

 

O prze­dziw­na wiel­ko­ści i zdu­mie­wa­ją­ca ła­skawo­ści! O wznio­sła po­koro! O po­kor­na wznio­sło­ści! Pa­trz­cie na po­korę Boga i wy­le­waj­cie przed Nim serca wasze, u­ni­żaj­cie się i wy, a­by­ście zo­sta­li wy­wyż­sze­ni przez Niego. Nie za­trzy­muj­cie więc ni­cze­go z sie­bie dla sie­bie, aby was ca­łych przy­jął Ten, który cały wam się od­da­je.*

* cy­ta­ty za św. Fran­cisz­kiem z Asyżu

 

Go to top